အလြမ္း

အလြမ္း

ေတာေတာင္ေတြၾကားထဲ ငါေလတေယာက္တည္းသာ ေျခဆန္႔ ခရီးလွည့္ေနတာ……
ငါသိပ္လြမ္းရတဲ့ သူ႔ကို သတိရေနမိတယ္ဆိုတာ ေျပာမယံု ဘယ္သူသိႏိုင္မတုန္း…
ေတာပန္းေတြ တေလွၾကီး ေတြ႔ေနရေပမဲ့ မင္းပန္ခဲ့တဲ့ ပန္းျဖဴျဖဴနဲ႔ ငမိုးရိပ္တီးေဟာက္ေရွ႕က မင္းေလာက္ မစြဲမက္မိဘူး…
ေသနတ္ထမ္းထားတဲ့ မင္းပုခံုးဖုဖုေလးကို ၾကည့္မ၀တာကို အခုထိ ျမင္ေယာင္ဆဲမို႔ မေပ်ာက္ျပယ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ထင္ရဲ႕…
အခုဆို…. ခရီးရွည္ဆန္႔လာတာ မနည္းလွေတာ့ေပမဲ့ မင္းကို တစက္ကေလးမွ် ေမ့မရေတာ့…. ငါေမ့ခ်င္ေနတာ မင္းမဟုတ္မွန္း…. ခရီးေတြ မိုင္ေထာင္ခ်ီမွ သိေတာ့တယ္….
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္မ်ားကဆို ရူးမတတ္ ျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ အခုေတာ့… အရူးတပိုင္းနဲ႔ ေသလူသက္သက္ ျဖစ္ေနရျပီ….
ငါသြားခဲ့တဲ့ ခရီးေတြ ၾကမ္းနီေရာင္ ေျပာင္းသြားတာ ကိုယ့္ဘာသာ ျမင္ရေတာ့ သူ႔အသားႏုႏု ေနထိလို႔ ျဖဴအိုအို အေသြးနဲ႔ အေမြးႏုႏုေလးေတက ငါ့စိတ္ကို ယားက်ိက်ိ ျဖစ္ေစခဲ့တယ္…….
ျပီးေတာ့… အတိတ္မွာ က်န္ရစ္ခဲ့မဲ့ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ဆိုတာ ငါသိေတာ့… သိခ်င္ခဲ့ေတာ့…
မင္းမသိခ်င္တဲ့ သံေယာဇဥ္ဆိုတာ
မင္းသိေနတဲ့ မင္းရင္ထဲက ငါဟာ
မင္းသိသြားခဲ့တဲ့ မင္းရင္ဘတ္ထဲက ငါ့ပံုရိပ္ဟာ
ငါ့ရင္မွာ မခ်ိျဖစ္ေနရတဲ့ သံေယာဇဥ္ ဆိုတာပါဘဲ….
သိရက္နဲ႔ ခပ္စိမ္းစိမ္းဘ၀မွာ… ရွိရက္နဲ႔ ဖြက္ထားရတဲ့ မုန္႔လိုေပါ့…
ခေလးလိုလို မင္းအမူအရာ ခ်စ္စရာေလးကိုမွ ငါေလ….. မက္မေျပေတာ့….
ခက္ေလေလ ႏွစ္ေတြ ခ်ီလို႔ ၾကာေညာင္းခဲ့တဲ့ သံေယာဇဥ္ ဒီခရီးကို
မုန္းေလေလ မင္းျဖစ္ေနခဲ့ရင္ေတာင္မွ
အေသြးေတြ အသားေတြ ဆံုးပါေစ ေပးေနပါ့မယ္
တသက္တာ ေတာင့္တအလြမ္းတြက္ပါေလ….

ေရႊစာရံဘုုရား၀င္း၊ ေခတၱသထံု 5.9.2002 21:40